SAVE OUR SOULS, AS A METAPHOR OF BEING
"A work that expresses a person's struggle to overcome loneliness, madness, chaos and despair"
While walking along the river Leie, near my house, I saw from a distance a few bright orange objects closeby a garbage can at a bus stop. They stood in stark contrast to the gray sky and pale colors of the surroundings. They turned out to be a pair of life jackets, which for some obscure reason had been left far from any boat dock.
At that time, I was busy in my studio making an installation about immigration to Europe. My first idea was to integrate those life jackets into it. But after a tryout this turned out to be too obvious as a metaphor. The original concept for this installation was strong enough in itself.
So what could I do with these life jackets?
After a while I tried on a life jacket to possibly design a performance with it. And I noticed that wearing this vest evoked all kinds of feelings, memories and questions.
In my youth I was trained as a fisherman. In maritime shipping, a life jacket is an important lifesaving equipment.
If you look at the life jacket as a metaphor - is it about saving yourself, about being saved, or about saving someone else? Is it about asking for help? Or about questioning yourself?
The question is philosophical - who or what am I (still)?
SAVE OUR SOULS, AS A METAPHOR OF BEING
"Een werk dat de strijd van een persoon uitdrukt om eenzaamheid, waanzin, chaos en wanhoop te overwinnen"
Bij een wandeling langs de rivier de Leie, vlakbij mijn huis zag ik vanuit de verte een paar feloranje objecten liggen rondom een vuilbak aan een bushalte. Ze stonden in schril contrast met de grijze hemel en de vale kleuren van de omgeving, Het bleek het om een paar zwemvesten te gaan, die om de een of andere obscure reden waren achtergelaten ver van enige aanmeersteiger voor boten.
Ondertussen was ik in mijn atelier bezig met een installatie te maken rond immigratie naar Europa. Mijn eerste idee was om die zwemvesten daarin te integreren. Maar bij nader inzien bleek dit te voor de hand liggend als metafoor. Het oorspronkelijk concept voor deze installatie was op zich al sterk genoeg.
De vraag was dus wat ik met deze zwemvesten aankon?
Na een tijdje probeerde ik een zwemvest aan om er eventueel een performance mee te maken. Ik merkte dat het dragen van zo een vest allerlei gevoelens, herinneringen en vragen opriep.
De zwemvest als metafoor - gaat dat over jezelf redden, over gered worden, of over iemand anders redden? Gaat het over hulp vragen? Of over jezelf in vraag stellen?
De vraag is filosofisch - wie of wat ben ik dan (nog)?